Συνεργαζόμενες Σχολές

 

To Shotokan Karate είναι ένα από τα 4 κύρια στυλ karate της Ιαπωνίας. Χαρακτηρίζεται από τις μεγάλες και βαθιές στάσεις του, καθώς και τη γραμμική κίνησή του. Αποφεύγονται οι κυκλικές κινήσεις που υπάρχουν στα στυλ της Okinawa, ενώ η εξάσκηση των αθλητών του διαφέρει πολύ από την αντίστοιχη του Goju-Ryu Karate. Ο master Gichin Funakoshi, ήταν αυτός που συνέβαλλε περισσότερο από όλους τους δασκάλους του karate στην εξάπλωσή του. Άρχισε να διδάσκει το shotokan karate στο μικρό νησάκι Okinawa στα τέλη του 19ου αιώνα, και κατάφερε να το μεταφέρει στη γειτονική Ιαπωνία, να το μεταδώσει στα πέρατα του κόσμου και να κάνει τη μικρή κοιτίδα του karate γνωστή σε όλο τον πλανήτη. Πόσο λιγότερο γνωστό θα ήταν άραγε το νησί Okinawa αν δεν υπήρχε ο Gichin Funakoshi; Ως μικρό παιδί, ο Finakoshi ήταν ασθενικός, γεγονός που οδήγησε τους γονείς του να τον πάνε στον sensei Yasutsune Itosu για να εκπαιδευτεί στο karate. Η πορεία του ήταν εντυπωσιακή και σύντομα ξεχώρισε, κυρίως, λόγω του πειθαρχημένου χαρακτήρα του. Το 1922 έφυγε από την Okinawa και επέστρεψε στο Τόκιο όπου και δημιούργησε το dojo του. Εκεί δίδαξε 16 kata. Μαθητές του ήταν ορισμένα από τα μεγαλύτερα ονόματα των πολεμικών τεχνών της Ιαπωνίας εκείνη την εποχή. Ο μεγάλος master εστίαζε στην συνεχή επανάληψη των κινήσεων, γεγονός που έκανε τους μαθητές του ιδιαίτερα ακριβείς στις κινήσεις τους.

Ο Gichin Funakoshi πίστευε ότι χρειάζεται «μία ζωή ολόκληρη» για να γίνει κάποιος master κάποιων kata. Για αυτό και τα επέλεξε έτσι ώστε να ασκούν το σώμα και να διδάσκουν την αυτοάμυνα. Θεωρούσε ότι τα kata είναι το karate και ήταν εναντίον της εφαρμογής του ως άθλημα. Μόνο μετά το θάνατό του, οι προπονητικοί αγώνες συμπεριλήφθησαν στην προπόνηση του Shotokan karate. Πέθανε σε ηλικία 89 ετών το 1957.

Η εκπαίδευση του μαχητικού αθλήματος, συνήθως, χωρίζεται σε 3 τομείς: ο πρώτος είναι ο kihon, οι βασικές γνώσεις, ο δεύτερος είναι το kumite, οι προπονητικοί αγώνες, και ο τρίτος τα kata. Οι δυναμικές κινήσεις του και οι βαθιές στάσεις του παράγουν μεγάλη ισχύ στα χτυπήματα. Δημιουργώντας την τέχνη του, ο Funakoshi ήθελε να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στη σωματική βελτίωση, την υγεία, την αναπνοή και την ενέργεια.