Συνεργαζόμενες Σχολές

 

Tο Kendo, ο δρόμος του σπαθιού, είναι η τέχνη της γιαπωνέζικης σπαθασκίας και αναπτύχθηκε με βάση το kenjutsu. Οι ρίζες του βρίσκονται στη μέθοδο άσκησης των σαμουράι, οι οποίοι εκπαιδεύονταν στην σπαθασκία μαζί με την ίππευση και την τοξοβολία. Κατά την περίοδο Kamakura (1185-1233), το Kendo επηρεάστηκε βαθιά από το Ζεν Βουδισμό. Οι σαμουράι ήταν έτοιμοι να θυσιάσουν τη ζωή τους στη μάχη, καθώς αυτός ήταν για εκείνους ο μοναδικός δρόμος για τη νίκη. Αυτή η φιλοσοφία τους βασιζόταν στη θέση του Βουδισμού για τον εσφαλμένο διαχωρισμό μεταξύ ζωής και θανάτου. Οι πολεμιστές που γαλουχήθηκαν με το Kendo, στη συνέχεια ίδρυσαν σχολές, οι οποίες αποτέλεσαν τη βάση για την ανάπτυξη της γιαπωνέζικης σπαθασκίας μέχρι τις ημέρες μας.

Από το 1975, σύμφωνα με την ανακοίνωση που εξέδωσε η ιαπωνική Ομοσπονδία Kendo, σκοπός της τέχνης είναι «η πειθαρχία του χαρακτήρα μέσα από την εξάσκηση και τις τεχνικές με το katana (γιαπωνέζικο σπαθί). Η εξάσκηση γίνεται με εικονικά σπαθιά από μπαμπού (shinai) και ειδικό εξοπλισμό για την προστασία του σώματος (Bogu). Οι ασκούμενοι ονομάζονται kendoka ή kenshi που σημαίνει ξιφομάχος. Οι Kendoka χρησιμοποιούν επίσης το bokuto (ξύλινο katana) για να εξασκήσουν τις φόρμες, γνωστές ως kata. Σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και συνθήκες μπορεί να χρησιμοποιηθεί και πραγματικό σπαθί. Υπάρχουν 10 βασικά katas και η πρόοδος του ασκούμενου αξιολογείται με Kyu και Dan. Στο μοντέρνο Kendo υπάρχουν δύο τύποι επιθέσεων: τα χτυπήματα και οι εισβολές. Τα χτυπήματα στοχεύουν σε συγκεκριμένες περιοχές του σώματος, ενώ οι εισβολές επιτρέπονται μόνο στο λαιμό. Οι τελευταίες τεχνικές λόγω της επικινδυνότητάς τους διδάσκονται μόνο στις ανώτερες βαθμίδες.

Σε έναν αγώνα, σκοπός είναι να χτυπήσεις τον αντίπαλο στο σώμα, αλλά όχι σε οποιοδήποτε σημείο. Υπάρχουν καθορισμένες ζώνες χτυπήματος, και ο αθλητής πρέπει να φωνάζει δυνατά την περιοχή που στοχεύει όταν πραγματοποιεί το χτύπημα. Υπάρχουν τρεις ζώνες χτυπήματος: το κεφάλι, ο κορμός και ο βραχίονας. Στην πραγματικότητα, υπάρχει και μια τέταρτη ζώνη χτυπήματος, το μέρος του λαιμού κάτω από το κεφάλι και το προστατευτικό ώμου, αλλά θεωρείται επικίνδυνο και δεν επιτρέπεται για παιδιά κάτω των 14 ετών. Στο kendo τα χτυπήματα σε οποιοδήποτε άλλο μέρος του σώματος δεν βαθμολογούνται. Το χρονικό όριο κάθε αγώνα είναι πέντε λεπτά. Ο διαγωνιζόμενος αθλητής που θα κερδίσει πρώτος δύο βαθμούς είναι ο νικητής. H Διεθνής Ομοσπονδία Kendo έχει μέλη σε 44 χώρες. Το Διεθνές Πρωτάθλημα διεξάγεται κάθε 3 χρόνια από το 1970, όταν και ιδρύθηκε η Ομοσπονδία. H Eλληνική Ομοσπονδία Kendo, Iaido, Naginata συμμετέχει εδώ και αρκετά χρόνια σε όλα τα διεθνή πρωταθλήματα.