Συνεργαζόμενες Σχολές

 

Το Judo είναι μία πολεμική τέχνη που βασίζεται στην μελέτη και τελειοποίηση όλων των τρόπων ανατροπής του αντιπάλου στην πάλη σώμα με σώμα. Επίσης περιλαμβάνει προπόνηση πάλης στο έδαφος χρησιμοποιώντας τεχνικές κατακρατήσεων, εξαρθρώσεων και πνιγμών. Το «JUDO» είναι μία μορφή πάλης που βασίζεται στην μελέτη της κίνησης του αντιπάλου και την εκμετάλλευση της δύναμής του. Πρόκειται για άθλημα που προέρχεται από την Ιαπωνία.

Η αρχική του μορφή προήλθε από το «JU-JITSU» και άλλα συστήματα πάλης που χρησιμοποιούσαν στο παρελθόν οι Ιάπωνες «Samurai». Ο ιδρυτής του «JUDO», ο «JIGORO KANO», βαθύς γνώστης των τεχνικών του «JU-JITSU», καθώς και άλλων παραδοσιακών μορφών πάλης, διαπίστωσε τις ατέλειες των συστημάτων αυτών όσον αφορά την ασάφεια πολλών τεχνικών, καθώς και τους συχνούς τραυματισμούς που πάθαιναν οι αθλητές του «JU-JITSU», οπότε αφαίρεσε τα επικίνδυνα στοιχεία της πολεμικής αυτής τέχνης, υιοθέτησε τις καλύτερες τεχνικές, επινόησε νέες, βάζοντας έτσι τις βάσεις για την τέχνη που ονόμασε ο ίδιος, «JUDO» ( o Ευγενικός Δρόμος).

Στις 25/2/1882 και σε ηλικία 22 ετών ιδρύει την δική του σχολή, την οποία εγκαθιστά στον βουδιστικό ναό «EISHU» και την ονομάζει «KODOKAN». Η καταξίωση έρχεται το 1886 στους αγώνες που διοργανώνει η μητροπολιτική αστυνομία του Τόκιο μεταξύ των μεγαλύτερων σχολών. Η σχολή του «JIGORO KANO» κατέρχεται με 15 συμμετοχές και πετυχαίνει λαμπρά αποτελέσματα (13 νίκες, 2 ισοπαλίες), διαλύοντας και τις τελευταίες αμφιβολίες σχετικά με την αποτελεσματικότητα του «JUDO», και καθιερώνοντάς το σαν ένα από τα καλύτερα συστήματα άοπλης πάλης. Το 1920 το «JUDO» περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα της δημόσιας εκπαίδευσης της Ιαπωνίας.

Το 1951 ιδρύεται η Διεθνής Ομοσπονδία «JUDO» που αριθμεί σήμερα 96 κράτη-μέλη, και υπολογίζεται ότι ασχολούνται με το «JUDO» πάνω από πέντε εκατομμύρια αθλητές σε όλο τον κόσμο, ενώ μόνο στην Ιαπωνία οι μαύρες ζώνες είναι πάνω από πεντακόσιες χιλιάδες. Εντάχθηκε στην οικογένεια των Ολυμπιακών αθλημάτων από το 1972.

Ο Jigoro Kano έθεσε ως στόχο της πολεμικής του τέχνης τη διάπλαση του ανθρώπινου σώματος και ταυτόχρονα τη διαμόρφωση του ανθρώπινου χαρακτήρα μέσω της πνευματικής και ηθικής πειθαρχίας. Ο «JUDOKA» εκπαιδεύεται σε ένα πλήθος τεχνικών που βασίζονται στην αρμονία, την ισορροπία και το συγχρονισμό. Η συνεχής και σκληρή εκπαίδευση στις αρχές αυτές επιδρά γενικότερα στην τελειοποίηση της κοινωνικής ζωής και της φιλοσοφίας του αθλητή, συνθέτοντας έτσι έναν ανώτερο τρόπο ζωής. Τον υπέρτατο αυτό στόχο έλεγε ο ιδρυτής του «JUDO», φτάνουν εκείνοι οι αθλητές που κατέχουν σε βάθος την τέχνη και το πνεύμα της άμιλλας, έχοντας ξεπεράσει τα συναισθήματα του φόβου, της νίκης και της ήττας.

Μέθοδοι εξάσκησης
ΟΙ πρωταρχικές μέθοδοι εξάσκησης του Τζούντο είναι το Kata και το Randori. Kata, που σημαίνει μορφή, αποτελεί ένα σύστημα προκαθορισμένων κινήσεων, που διδάσκει τις βάσεις της επίθεσης και της άμυνας. Randori σημαίνει ελεύθερη εξάσκηση. Οι αθλητές χωρίζονται σε ζεύγη και αγωνίζονται, όπως σ” έναν κανονικό αγώνα.

Το Τζούντο σήμερα
ΤΟ τζούντο σήμερα έχει αναπτυχθεί σ” ένα μοντέρνο ολυμπιακό άθλημα, που επιδεικνύει την υπεροχή της τεχνικής σε σχέση με τη δύναμη, στην Αθήνα μάλιστα πανηγυρίσαμε και ένα χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο με τον Ηλιάδη. Ο συνδυασμός τεχνικής, πνευματικής ικανότητας και δύναμης παίζει τον πιο σημαντικό ρόλο για τον έλεγχο του αντιπάλου, και καθιστά το Τζούντο ένα από τα πιο θεαματικά αθλήματα.

ΣΤΗΝ Ελλάδα, το Τζούντο εκπροσωπείται από την Ελληνική Ομοσπονδία Φιλάθλων Τζούντο (Ε.Ο.Φ.Τ.).