Συνεργαζόμενες Σχολές

 

Η μετάφραση του γιαπωνέζικου όρου Goju είναι σκληρό μαλακό. Ο συνδυασμός αυτών των δύο δίνουν στο μαχητικό σύστημα πειθαρχημένες κινήσεις, με στυλ και ροή. Από όλα τα γιαπωνέζικα στυλ karate θεωρείται αυτό με τη μεγαλύτερη επιρροή από την Κίνα. Το Goju-Ryu Karate είναι ένα από τα 4 αυθεντικά στυλ karate προερχόμενα από τη νήσο Okinawa. Ο ιδρυτής του, Chojun Miyagi (1888-1953), μαθήτευσε αρκετά χρόνια δίπλα στον Kanryo Higaonna, και έμαθε την τέχνη Naha-te προτού δημιουργήσει το Okinawan Goju-Ryu Karate Do. Είναι ένα πολύ αποτελεσματικό σύστημα αυτοάμυνας και στοχεύει στην πρακτική εξάσκηση των μαθητών, ούτως ώστε να αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε επικίνδυνη κατάσταση τους παρουσιαστεί.

Σε ηλικία 14 ετών, ο Miyagi Chojun συνάντησε τον Kanryo Higaonna, και μαζί του πέρασε 13 χρόνια μελετώντας την τέχνη Naha-te, που πήρε την ονομασία της από τον τόπο καταγωγής του Higaonna. Μετά το θάνατο του δασκάλου του, το 1916, ο Miyagi ταξίδεψε στην Κίνα για να βρει τις ρίζες του Naha-te στην πόλη Foochow. Τα επόμενα χρόνια ο sensei ασκείτο καθημερινά με στόχο την τελειοποίηση της τέχνης, και εκείνη την περίοδο δημιούργησε τα πρώτα kata του Goju Ryu. Το 1925 έκανε επίδειξη του Naha-te στον αυτοκράτορα Hirohito, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Okinawa. Το 1927, ο Kano Jigoro Sensei, ιδρυτής του Judo, παρακολούθησε την επίδειξη μίας φόρμας από τον Miyagi Chojun, και έμεινε εντυπωσιασμένος από την εξέλιξη των τεχνικών. Το γεγονός αυτό έδωσε την ευκαιρία στον ιδρυτή του Goju Ryu να παρουσιάσει την τέχνη του σε ιαπωνικά τουρνουά πολεμικών τεχνών. Η διάδοση της φήμης του μαχητικού συστήματος του Miyagi Chojun τον οδήγησε στην απόφαση να ονομάσει την τέχνη του Goju Ryu, η οποία το 1933 καταγράφηκε στην Ιαπωνική Ένωση Πολεμικών Τεχνών.

Οι τεχνικές του συστήματος, εκτός από λακτίσματα και χτυπήματα με τα χέρια, εμπεριέχουν και μάχη σε απόσταση λαβής. Σε αυτό το σημείο η τέχνη γίνεται πιο περίπλοκη και απαιτεί το συνδυασμό σκληρού και μαλακού. Αυτή η ισορροπία δίνει τη δυνατότητα στους ασκούμενους να αλλάζουν γρήγορα και με ροή τις επιθέσεις τους και να βάζουν σε αυτές μεγάλη ισχύ. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στις ασκήσεις αναπνοής. Αρχικά δεν υπήρχαν λακτίσματα στο κεφάλι, καθώς έβαζαν σε κίνδυνο την ισορροπία του επιτιθέμενου. Η διάδοση, όμως, των τουρνουά karate άνοιξε τις πόρτες του συστήματος στις ψηλές κλωτσιές.